Nachtvleugels
Aarzelende vingers
tasten naar de leegte
als de nacht naast me slaapt
terwijl vlinders
in eigen speelruimte
zich vertroetelen met dromen
op zoek naar echte warmte
sluimert een rooskleurige glimlach
rond koude lippen
De glimlach sterft
Gebonden aan de sluiers
van intimiteit
is er een richting
aan wat wij verbloemen
verbindt het duistere aardse
zich met lichte eeuwigheid
die rond jou en mij
de entiteit laat zweven
langs de laatste bloesems
waar nog eenmaal
nectar stroomt
voor verloren vlinders
Droomland
Waar jij woont
daar klopt het hart
de afstand nader
laat vlinders minnen
vrijmoedig vliegen
in heilzame stilte
helaas draagt illusie
enkel de warme sporen
uit een onbestemd verlangen
Openingslied
Het speelse veld
draagt lente
een zinderende fluister circuleert
en haar ouverture
met maagdelijke tonen
swingt bevlogen
op de grens van overgave
waar sluimerende vlinders
met een zachte blos ontwaken
Vlindertijd
Zachte zuchten
op de melodie van
samenspel
leiden subtiele tonen
tot ongekend niveau
muren buigen mee
in weerspiegeling
ontmoet de blos
eenstemmigheid
romantiek
ontstijgt met vleugels
en zweeft hemels na
Lentebode
Te lang gekromde
wintertenen
ontspannen luchtig
als gretige ogen
prille blikken
strooien
over flirtende krokusjes
in het
kwebbelende gras
waarbij opgewonden vlinders
zich zegenen
met lentekriebels
Vlucht uit luchtledigheid
Ik laat je los
vervuld van liefde
want het blijft dromen rapen
in jou vergaat mijn ster
vele volle manen
hebben mijn vleugels al betraand
ik zwijg mijn meest zachte gedachten
verdring het beeld van samen
om zelfbehoudend
deze illusie te verlaten
Licht ontvlambaar
Tussen glimlach
en verliefde ogen
smelt de sfeer
wang aan wang
raken sensibele snaren
de avondrust
het ritme vlindert
vol intimiteit
tot ontwakende betovering
het feeërieke vuur ontsteekt
Vrijelijk besteed
Speels vlindert beeldspraak
uit je vingertoppen
een meeslepend gevoel
dat je zinderend overbrengt
en met fluister componeert
op een verlaten huid
waarbij verloren dromen
geanimeerd ontwaken
en de wereld eromheen
vrijwel in stilte oplost
Poëtische ambiance
Op stemming
van je woordendans
worden vlinders opgetild
ze zweven
in het licht
van koesterende klanken
waar vingers
vol vibratie swingen
op een frêle huid
en de climax blozend
uit de stilte wordt
geheven